Świat fotografii

Co me oko skromne widziało niech i wasze oczy zobaczą...
__________________________________________________________________________________

Gdy w swym sercu smutek masz
I sił witalnych Tobie brak
Z oczu płynie potok łez
A twe życie traci sens
Po prostu pomyśl o tym że
Jednak ktoś tu stara się
By choć w jedną chwilę krótką
Uśmiech z serca twego był
Uwierz mi choć brak mi słów
By opisać smutek mój
Żal w swym sercu skrywam wielki
Moja dusza krwawi wciąż
Chciałbym abyś nie skrywała
Tego co w Twym sercu krąży wciąż
Chciałbym abyś pozwalała
Dać Ci z siebie to co mam
Brak mi uczuć tych wspaniałych
By ukoić serce Twe
Lecz na wstępie chcę powiedzieć
To co z krtani nie chce wyjść
Chce powiedzieć z łezką w oku
Słońce tyś nadzieją w sercu
A uśmiechem w myślach mych
__________________________________________________________________________________

Pełnia, choć księżyc wcale nie świeci...

Za oknem cisza, tylko światła w mieszkaniach zapalone,
Ludzie przystrajają choinki, w powietrzu unosi się pyszności woń...
Gdzieniegdzie tylko ludzie pędzą by życzyć innym wesołych Świąt...
Ja również pędzę, biegnę ile w nogach sił, pędzę by takich świąt również życzyć dziś Ci...
Nie mam kwiatów, ani wspaniałych prezentów,
lecz chciałem dać Ci coś cennego mi...
Spójrz w niebo, tam w gwieździste dywany...
One święcą od początku, a będą aż do końca naszych dni...
Tak jak gwiazdy na niebie świecą tak ja dziś i zawsze życzył będę Ci...
Dużo ciepła i radości, uśmiechu i miłości, żebyś wszystkie swe marzenia spełniła i na zawsze szczęśliwa była...
Lecz to nie dar, a ja jeszcze podarek dla Ciebie niosę,
Znamy się tak krótko, a czuję się jakby lata mijały przy Tobie bezwiednie...
Dałaś mi uśmiech, którego tak mi brakowało,
Dałaś mi radość, a żeby tego było mało,
Dałaś mi chwile z Tobą spędzone...
Dziękuję Ci za to wszystko i proszę przyjmij ode mnie to malutkie coś...
To serce moje, które Ciebie nigdy nie ma dość...
Jest pełnia, choć księżyc wcale świeci...
Ja dziś będę nocą, Ty bądź mym księżycem...

__________________________________________________________________________________

Pocałunek

Znów burzliwa noc za nami,
lecz nie była to zwyczajna burza,
Nie był to deszcz, nie były błyskawice
A słychać było tylko grzmoty bijących serc
W tę jakże wspaniałą noc nie wydażyło się nic
Ty spałaś, a ja patrzyłem na Ciebie,
Patrzyłem, bo tylko na to zdobyć się potrafiłem
Nie chciałem Cię budzić, nie chciałem przeszkadzać
W trakcie snu ludzie są tacy piękni, tacy beztroscy...
Jednak serce me biło mocno... i bije nadal
Dochodzi północ, a ja zniknę wraz z nią...
Każdy nowy dzień witać musimy osobno,
By wieczorem znów razem go zakańczać...
Nagle niespodziewanie pochyliłem się do Twoich ust
Opuszkiem palca dotknąłem Twych ust...
Pocałowałem i odszedłem...
__________________________________________________________________________________

Smutek, szarość wdziera się przez
przezroczyste okna
Świat ogarnia wszechobecna cisza
Tylko w jednym skrawku świata
Wszystko nabiera barw
tam właśnie mieszka piękno i wdzięk
tam właśnie mieszka Ona
Jest tylko człowiekiem, lecz
dla mnie jest czymś więcej
jest światłem na niebie
jest ciepłem w największej potrzebie
W końcu... jest szczęściem niepojętym
Jest aniołem którego każdemu trzeba
Jesteś nią Ty, a świat dzięki Tobie
jest bliżej nieba

__________________________________________________________________________________

Za oknem świat czernią i bielą się mieni,
chmury oddają nam swój delikatny puch,
ta czerwień i żółć jesiennych dni przeminęła...
Zbudzi się znów za niecały rok.
Choć czerwień jesienna już nas opuściła,
nie zostawił nas czerwonego serca blask...
Ono zawsze bije gdzieś głęboko w nas.
Serce pełne uczuć, troski jak i bólu.
Moje serce ostatnio choć często w smutku tonie,
zawsze na myśl o Tobie szczęściem emanuje...
Wiem, że mogę liczyć na szczerą rozmowę,
na uśmiech, na słów miłych parę...

Gdy rozmawiam z Tobą samotność odchodzi,
Gdy rozmawiam z Tobą uśmiech na mej twarzy...
Zawsze się rodzi
__________________________________________________________________________________

"Życie,a woda"

Parząc w wodę
dostrzegam swoje odbicie
Błyszczące, mieniące się wśród fal
Nie myślę wtedy o bólu
Nie myślę o udręce
Jaka ostatnio często nękała moją duszę

Woda taka spokojna i przejrzysta
Przejmuje mą duszę dogłębnie
Obserwując jej kierunek myślę...
Myślę i dumam nad swym losem
Czy właśnie po to jestem?...
By płynąć w świat daleki

Gdy cierpię bądź wściekłość ogarnia me zmysły
Jestem jak powódź
Niszczę wszystko na mej drodze...
Dążę do kresu mej wędrówki
Jak woda płynę do swego ujścia
Z dnia na dzień zbliżam się do końca
Do końca mego istnienia

Jak rzeka, która ma swe dopływy
Łączę się z ludźmi innymi
I... wraz z nimi mknę przez życie
Aby wraz z nimi je zakończyć szczęśliwie!